Petje af voor Het Vergeten Kind
In de rubriek Petje Af bespreekt Bijl PR een spraakmakende campagne, concept of product dat zich onderscheidt door zijn relevantie, originaliteit of resultaat. Dit keer neemt adviseur en mede-eigenaar Marjoleine van Klaveren haar petje af voor Stichting het Vergeten Kind met hun campagne die aandacht vraag voor een maatschappelijk probleem: het vele doorplaatsenkinderen binnen jeugdzorg.
Schrijnende verhalen over kinderen die uit huis geplaatst worden en waar in de omgeving dingen misgaan, grijpen me enorm aan. Gisteren ging het er nog over in de Tweede Kamer. Ieder jaar worden duizenden kinderen uit huis geplaatst, een harde realiteit. Deze kinderen zijn op zoek naar een veilige plek om op te groeien. Door de tekorten aan pleegouders en tekorten in de jeugdzorg, komen ze niet altijd op een plek terecht die ze hun thuis kunnen noemen met vaak vele overplaatsingen als gevolg. Deze overplaatsingen brengen vaak schade toe aan de kinderen, met gevolgen die ze hun hele leven lang met zich meedragen. In mijn ogen terecht dat Stichting Het Vergeten Kind hier met een nieuwe campagne aandacht voor vraagt!

Een kind gezien en gehoord laten worden
De stichting zet zich al jaren in voor kinderen in Nederland die het moeilijk hebben en niet onbezorgd opgroeien. Dit laat diepe sporen na in de ontwikkeling van een kind, soms voelen ze zich zelfs vergeten. Het Vergeten Kind zorgt ervoor dat deze kinderen gezien en gehoord worden. Dat ze op een veilige plek wonen, zich positief kunnen ontwikkelen en hun eigen plek in de maatschappij vinden. Dit jaar richt de campagne van Stichting Het Vergeten Kind zich op een schrijnend onderwerp: het vele doorplaatsen van kinderen in jeugdzorg.
Het Verwey-Jonker Instituut deed onderzoek naar doorplaatsingen in de jeugdzorg. Het onderzoek laat zien dat veel kinderen niet direct op de juiste plek terechtkomen. Na een uithuisplaatsing is zes keer doorplaatsen geen uitzondering. Het onderzoek laat de urgentie zien van uithuisplaatsingen en de verwoestende gevolgen voor hun mentale gezondheid, sociale leven en ontwikkeling.
Multichannel aanpak
De campagne, ontwikkeld door Happy Horizon Non-profit, benadrukt het gevoel van ontworteling en het gebrek aan een veilige basis voor kwetsbare kinderen. En het gevoel dat de kwetsbaarheid van kinderen oproept, wordt perfect uitgebeeld in het campagnebeeld. Door in te haken op de week van Het Vergeten Kind met een complete campagne via owned, earned en paid media, wordt je met de neus op de feiten gedrukt.
Gedurende deze campagne heeft de Stichting media een flink pakket aangeboden om de boodschap zo breed mogelijk te verspreiden. Zo is er onderzoek gedaan, een petitie gestart, een manifest met oplossingen aangedragen, een treffende visual gemaakt en zijn ervaringsverhalen gebundeld.
Maar ook is de Stichting met een levensgrote koffer vol (strip)boeken, knuffels en kleding, door het land gereden om regionaal aandacht te vragen voor het probleem. Ook hebben ze alle gemeenten in Nederland een verhuiskaart met daarop aangrijpende verhalen van ervaringsdeskundigen gestuurd om de urgentie nogmaals te benadrukken.

Kracht van de regio
De campagne raakt je in je hart omdat het over kinderen gaat die geen fijn thuis hebben. In een rijk land als Nederland is het onbestaanbaar dat niet ieder kind veilig kan opgroeien. Heel mooi dat Stichting het Vergeten Kind hier al jaren aandacht voor vraagt en met deze campagne specifiek het doorplaatsen onder de aandacht brengt. We werkten lang voor Pleegzorg Nederland en krijgen vanaf de zijlijn mee hoe groot dit probleem is. Daarom gaat deze campagne me nog net iets meer aan het hart.
Toch heb ik nog een tip voor een aanvulling. Persoonlijke verhalen geven een probleem het beste weer en lezen we graag in de media. Het Vergeten Kind heeft wel verhalen ingezet, maar ik zie ze vooral landelijk terugkomen. Ik denk dat een regionale media-aanpak nog een versterking kan zijn. Regionaal zou je nog meer kunnen inzoomen op regio specifieke problematiek en inspanningen. Bijvoorbeeld door te laten zien hoe bepaalde gemeenten zich hardmaken voor een betere aanpak, pleegouders en wijkteams. Hoe kan het ook? Zo heb je nog meer perspectieven op dit probleem. Wat mij betreft kan dit probleem niet genoeg aandacht krijgen, Petje Af dus!