Koffiepraat: een blik op de Nederlandse en Belgische werkcultuur

De eerste koffiepraat van het jaar, en meteen eentje met een internationaal tintje. In deze blogserie delen Bijlers hun gedachten over maatschappelijke ontwikkelingen en het vakgebied, geïnspireerd op de spontane gesprekken die we hebben bij het koffiezetapparaat en je vervolgens flink aan het denken zetten. Deze keer niet twee Bijlers, maar een Bijler en een partner collega van ons partnerbureau in België. Lizanne en An-Sofie gaan in gesprek over de cultuurverschillen tussen Nederland en België. Want hoewel we ‘buren’ van elkaar zijn, lijken we behoorlijk van elkaar te verschillen. An-Sofie is werkzaam als Junior Communications Officer bij Wyngs. Ze bracht een week door op ons kantoor in Rotterdam – haar eerste kennismaking met de havenstad én met de Nederlandse werkcultuur. Hoe heeft ze dat ervaren, en wat kunnen we van elkaar leren?

An-Sofie, je bent nu een aantal dagen bij ons op kantoor. Welk cultuurverschil valt jou op de Nederlandse werkvloer het meest op?

Ik merk dat collega’s in Nederland elkaar heel direct aanspreken. Jullie zijn duidelijk niet op je mondje gevallen. Wat er van een ander wordt verwacht is heel duidelijk, men houdt hier niets achter. Verder maken jullie heel gemakkelijk contact en zijn hier heel vrij in. Op een open en gemoedelijke manier werd ik ontvangen op kantoor, alsof ik hier al vaker was geweest. Jullie maken van nature een praatje en vragen continu of iemand iets wil drinken. Dat voelt heel warm en uitnodigend. In België houden we die formele afstand een stuk meer. Dat heeft ook invloed op ons dagelijkse communicatieadvies. In België is er meer respect voor hiërarchie en een formelere communicatiestijl. Terwijl Nederlanders er een directere stijl op nahouden. Het is in beiden landen van groot belang om hier rekening mee te houden. In België geven we advies op basis van deze culturele nuances.

Ben jij het hiermee eens Lizanne?

Dat directe karakter van de Nederlander herken ik zeker. Ongevraagd of gevraagd ventileren Nederlanders dagelijks hun mening, daar hebben we schijnbaar behoefte aan. Ik kan mij voorstellen dat ze dit in België niet altijd op prijs stellen. Daarnaast moet ik altijd lachen om de taalverschillen. Ik vraag dan ook zeker nog regelmatig wat iemand precies bedoelt, al helemaal als het op spreekwoorden aankomt. ‘Als water van een eend afglijden’ bijvoorbeeld, ook wel geen invloed op iemand hebben. Dat klinkt toch veel leuker! Wat betreft het geven van advies ben ik het volledig eens met An-Sofie. Wij Nederlanders zijn nou eenmaal een stuk directer, dat zie je ook terug in ons communicatieadvies. Daarbij denk ik dat we sneller zullen zeggen dat een voorstel niet goed is of dat we vinden dat een reputatie van een klant beter kan.

En Lizanne, als er iets is wat jij uit de Belgische werkcultuur zou willen overnemen, wat zou dat dan zijn en waarom?

Teamgevoel! Daarbij wil ik wel meteen aangeven dat Bijl PR een uitzondering is op deze regel, wij zijn als team ook erg hecht en schuiven onze ego’s opzij voor een collectief en mooi resultaat. In Nederland zijn we over het algemeen meer gefocust op onszelf denk ik, in België heeft het teamgevoel de prioriteit. Dat vind ik een hele mooie gedachte, hier kunnen wij Nederlanders een voorbeeld aan nemen.

An-Sofie, welke communicatie/PR trends heb jij de afgelopen maanden gespot in België?

In ons communicatieadvies valt een duidelijke trend op: de toenemende digitalisering en het gebruik van meerdere communicatiekanalen. Klanten zoeken steeds vaker naar manieren om hun aanwezigheid te vergroten en hun boodschap nog effectiever te verspreiden. Authenticiteit en transparantie worden ook steeds belangrijker. Zowel klanten als de verschillende doelgroepen hechten steeds meer waarde aan eerlijke en oprechte boodschappen.

Hoe zie jij dit Lizanne?

Heel herkenbaar. Het stuk over transparantie is waar ik mij met name in kan vinden. Nederlanders zijn kritischer en mondiger dan ooit. Organisaties en klanten vragen hiervoor steeds vaker om ondersteuning. Niet alleen in de communicatie die nodig is om de reputatie te verstevigen, maar ook in bijvoorbeeld crisisplannen en scenario’s voor als er kritiek ontstaat.

Tot slot, hoeveel waarde hecht de Nederlander aan het gescheiden houden van werk en privé?

Lizanne: Op de werkvloer zijn we over het algemeen erg open. We vertellen gemakkelijk waar het op staat en delen ook persoonlijke verhalen met elkaar. Elkaars deur platlopen doen we niet, we houden wat betreft privézaken dus wel gepaste afstand. Bij Bijl PR houden we van een gezellige borrel of leuke activiteit buiten kantoor om. Zo komen we dichter tot elkaar en leren we elkaar op een andere manier kennen. Ik denk wel dat we in Nederland sneller een grens trekken als het aankomt op verwachtingen. Als een taak hoge prioriteit heeft dan komen we direct in actie. Heeft het dat niet? Dan ben je morgen de eerste. Dat hangt ook samen met hiërarchie denk ik.

Hoe zit dit bij de zuidenburen?

An-Sofie: Dit is bij ons wel vergelijkbaar. Een Belg staat vaak open voor het delen van een persoonlijk verhaal, mits er een vertrouwensband bestaat. Wel merk ik dat dit afhangt van de specifieke bedrijfscultuur, aangezien sommige bedrijven die persoonlijke connecties stimuleren en anderen minder.

Kortom

Ondanks het feit dat Nederlanders en Belgen dezelfde taal spreken, blijkt uit de cultuurverschillen dat we er andere gebruiken op na houden. De Nederlander vaak recht voor zijn raap, de Belg een stuk genuanceerder. Uiteindelijk leren we van elkaar en vullen we elkaar goed aan. En samenwerken, dat is precies wat wij doen met partnerbureau Wyngs. Zo kom je samen tot nog mooiere resultaten. Uiteindelijk maakt het samenspel ons niet alleen buren, maar vooral goede vrienden.