04.03.15

Waterschapsverkiezingen voelen als kiezersbedrog

Het verkiezingscircus is begonnen. Op 18 maart mogen we stemmen voor de Provinciale Staten. Zelf kan ik nog geen twee bestuurders uit mijn provincie noemen, maar als ik stem maak ik graag een weloverwogen keuze. Nu zal ik mijzelf de komende periode ongetwijfeld verdiepen in regionale bestuurders, maar daarmee ben ik er nog niet. Op 18 maart wordt van mij verwacht dat ik ook nog voor iets anders ga stemmen. Voor het eerst in de geschiedenis zijn er twee verkiezingen op één dag. We mogen voor het waterschap stemmen. Geen idee waarom eigenlijk.

Begrijp me goed, ik vind verkiezingen belangrijk. Verworven rechten, morele verplichtingen; ik ben het er allemaal mee eens. Alleen, het nut van de waterschapsverkiezingen heeft niemand mij nog kunnen uitleggen. Waterschappen zijn verantwoordelijk voor het waterbeheer in Nederland. Dan heb  je het over aan- en afvoer van water, waterkeringen, enzovoort. Superbelangrijk werk, maar waarom moet daarover gestemd worden? “Om mee te beslissen over de besteding van uw belastinggeld”, zo meldt de site van de Rijksoverheid.  Hmmm, ik dacht dat ik met het stemmen voor gemeente, provincie, Tweede Kamer en Europa ook al meebeslis over belastinggeld. Ik krijg toch ook geen inspraak op hoe bijvoorbeeld de politie haar geld besteed? Of denk ik nu te simpel? Betrokkenheid bij de waterstaatkundige huishouding van Nederland was vroeger ongetwijfeld erg belangrijk en moest continue worden bevochten. Die waterhuishouding is nog steeds zeer belangrijk, maar ik ga er anno 2015 min of meer van uit dat de overheid dit voor haar rekening neemt.

20 miljoen voor campagne
De laatste verkiezingen voor de waterschappen waren in 2008. Toen kwam slechts 25% van de kiezers opdagen. En dat terwijl de overheid 20 miljoen euro had gestopt in een campagne om toch vooral te gaan stemmen. Kijk, over de besteding van dát geld had ik graag meebeslist.

Ook nu weer wordt op verschillende manieren campagne gevoerd, al weet ik niet hoeveel geld er dit jaar wordt uitgegeven. Dijkgraaf Hetty Klaver in Flevoland gaf onlangs het startschot voor een ‘opkomstbevorderende campagne’. De veelzeggende nietszeggende slogan ‘Er valt wat te kiezen’ moet de inwoners van Flevoland over de streep trekken om naar de stembus te komen. Daar is vast lang over nagedacht. Het Hoogheemraadschap Rijnland gooit het op een andere toer. Daar is een soort angstcampagne gestart onder de titel Windkacht 21. Centraal in de campagne staat een film over een zware noordwesterstorm die ons land nadert. ‘Voor de dijkgraaf is dit het ultieme moment: is het werk van de afgelopen jaren voldoende is geweest’, aldus de trailer. Als kiezer denk je dan natuurlijk meteen: ‘Ik moet zorgen dat ik op 18 maart goed ga stemmen.’

Andere campagne
Ik denk eerlijk gezegd dat het misschien beter is om in een campagne uit te leggen waarom deze verkiezingen worden gehouden. Dus niet over het werk van het waterschap, maar over de verschillen van inzicht en gevolgen van diverse keuzes. Leg het mij uit a.u.b!

Met het handigheidje om beide verkiezingen tegelijk te laten plaatsvinden, zal de opkomst op 18 maart zeker hoger zijn dan in 2008. En daarmee zullen de dames en heren dijkgraven de huidige verkiezing ongetwijfeld legitimeren. Ik kan er niets aan doen, maar het voelt toch een beetje als kiezersbedrog.

Terug naar overzicht

Auteur

Lars Walder

Lars Walder

Associate Consultant

Delen

Zoek door ons blog

Meest gelezen

Over Bijl

De boodschap terugbrengen tot de essentie. In de juiste taal via de juiste kanalen naar de juiste doelgroep communiceren. Dat is de sleutel tot succes.

Lees meer