25.02.15

Meeveren of opboksen

Stel, om als kikkerlandje in economisch opzicht een beetje mee te blijven doen, wordt centraal in Nederland een nieuw vliegveld aangelegd. Met bijbehorende toegangswegen en een gloednieuw bedrijventerrein. De aanleg ervan levert de komende jaren werk op voor vijfduizend mensen. Er is alleen één maar. De hele stad Zaltbommel verdwijnt. De ongeveer dertigduizend inwoners moeten verhuizen. En daarnaast wordt ook nog een groot stuk zeldzaam natuurgebied opgeofferd. Realistisch? Niet echt. Zo’n project is hier op voorhand gedoemd te mislukken. Van het grote aantal bezwaarschriften, petities, inspraakreacties en protesterende milieuorganisaties alleen al krijg je als projectorganisatie buikpijn.

In Nicaragua hebben ze daar minder last van. Daar wordt in vijf jaar tijd een kanaal gegraven van 260 km lang, 280 meter breed en 27 meter diep. De omvang en het economisch belang is ‘iets’ groter. De impact voor de dertigduizend inwoners die vanwege dit megaproject moeten verhuizen niet minder. De start van de aanleg in december vorig jaar leidde tot hevige protesten. Hoe omvangrijk dit project ook is, omgevingscommunicatie is hier vermoedelijk niet de eerste prioriteit. Daarbij worden de werkzaamheden uitgevoerd door een Chinees consortium, ook niet echt bekend om hun omgevingsgerichte aanpak.

Waar in Nicaragua de eerste stap van de participatieladder (nog) niet is betreden, hebben we in Nederland participeren soms tot kunst verheven. Hier is het eerder opletten dat we niet teveel verantwoordelijkheid neerleggen bij de omgeving. Soms gaat het collectieve belang nu eenmaal voor het individuele belang en heb je als overheid maatregelen te nemen. Droge voeten versus mooi uitzicht op zee bijvoorbeeld. Een voorbeeld van verschillende belangen speelde bij Kustwerk Katwijk. De onlangs aangelegde nieuwe dijk zorgt daar in tijden van zwaar weer voor droge voeten van alle Katwijkers. Tegelijkertijd heeft deze dijk het uitzicht van een aantal Boulevardbewoners aanzienlijk veranderd. Je kunt hierover bakkeleien tot je een ons weegt, maar dan gebeurt er niets. Wat je wel kunt doen is de mensen meenemen in je aanpak, ze eventuele opties voorleggen en aangeven waar wel de ruimte zit om mee te denken. Door vanaf het begin te werken aan een goede relatie met de omgeving, creëer je maximaal draagvlak en laat je zien dat je hun mening serieus neemt. Zo voorkom je onnodige weerstand die in een later stadium gerepareerd moet worden. In Katwijk is dit gelukt. Afgelopen week werd het werk aan de nieuwe dijk en parkeergarage officieel afgerond, naar (bijna) ieders tevredenheid.

Goede omgevingscommunicatie kan projecten voor elkaar krijgen in plaats van de hakken in het zand, al zijn er natuurlijk altijd grenzen aan wederzijds begrip. In Nicaragua komt het geplande kanaal er ongetwijfeld ook, al hoop ik voor de mensen daar dat er iemand is die ook naar hun belangen luistert.

Terug naar overzicht

Auteur

Petra Raas

Petra Raas

Advies/Directie

Delen

Zoek door ons blog

Meest gelezen

Over Bijl

De boodschap terugbrengen tot de essentie. In de juiste taal via de juiste kanalen naar de juiste doelgroep communiceren. Dat is de sleutel tot succes.

Lees meer