05.02.15

Is de postduif onmisbaar?

Rotterdam werd deze week opgeschrikt door een felle explosie in een flat in de wijk Schiebroek. Door de klap raken mensen gewond en ontstaat een enorme schade aan woningen en omgeving. Ruim 150 mensen kunnen niet terug naar huis en raken nagenoeg alles kwijt.

Daags na het incident ontstaat kritiek op de manier van communiceren met bewoners. De opmerking van de directeur van woningcorporatie Havensteder ‘We communiceren het liefst met u via de website’ schiet getroffen flatbewoners in het verkeerde keelgat.

Internet
Ik begrijp de woede en frustratie. De uitspraak komt koud en kil over, maar is niet zo raar wanneer je beseft dat internet voor slachtoffers van orkaan Katrina de beste manier bleek om informatie te verzamelen, tien jaar geleden al. Duizenden overlevenden, vluchtelingen, familie en vrienden wendden zich tot internet om hun vermiste dierbaren te vinden. Ter illustratie: ik begreep dat een inwoner uit Flevoland deze week grote moeite had een getroffen familielid in Schiebroek te bereiken. Simpelweg omdat die persoon geen telefoon meer had. Internet biedt vaak uitkomst als bron van informatie, maar ook als een plek waar burgerinitiatieven ontstaan.

Chaos na een ramp
Het roept de vraag op hoe je met burgers communiceert die vrijwel niets meer hebben: geen adres, geen telefoon, geen computer. Hoe handel je bij een gebeurtenis die onze moderne communicatiestructuur in een klap plat legt? Wat doen we als de wereld op zwart gaat na een wereldwijde internetcrash, een reƫel scenario volgens menig hacker. Hoe bereiken we burgers bij een massale stroomuitval of hoe reageren we wanneer een explosie in een klap je gehele inboedel wegvaagt. Half Nederland was al in de war omdat de onze nationale rampenzender vorige week even uit de lucht was, terwijl er nog voldoende andere informatiekanalen waren. En wat als de NL-alert-app niet meer werkt?

Old school communicatie
Beheersen we de vaardigheid nog te communiceren als vroeger, als het echt niet anders kan? Ik ben benieuwd of de AIVD ergens in Nederland een vooroorlogs commandocentrum in stand houdt. Compleet met huisvesting voor postduiven die binnen no time boodschappen over Nederland kunnen verspreiden. Inclusief drukpers en stencilmachine. Moeten we de stadsomroeper weer tot leven roepen? Ik heb niet alle antwoorden, maar het fascineert me in een tijd waarin we zo afhankelijk zijn van moderne middelen.

Terug naar overzicht

Zoek door ons blog

Meest gelezen

Over Bijl

De boodschap terugbrengen tot de essentie. In de juiste taal via de juiste kanalen naar de juiste doelgroep communiceren. Dat is de sleutel tot succes.

Lees meer