17.02.12

Veel te schijterig om de Olympische Spelen te organiseren

In Nederland drinken we het liefst uit halflege glazen. De reportage woensdagavond in Nieuwsuur over een eventuele Nederlands bid voor de Olympische Spelen van 2028 was daar een mooi voorbeeld van.

Politici vonden deze ambitie ineens wel heel erg spannend. Italië meldde afgelopen week dat Rome niet langer kandidaat is voor de Olympische Spelen van 2020 en Nederlandse politici – die eerder nog enthousiast waren – vinden het streven om het sportevenement in 2028 in Nederland te organiseren nu ineens wel érg spannend en risicovol. Sommige politici wilden meteen stoppen.

Selectief winkelen
Nieuwsuur waaide mee op de veranderende politieke wind en winkelde selectief in het Olympisch verleden. Ze lieten zien dat Athene 2004 er een potje van had gemaakt (what’s new in Griekenland). En oh ja, in Montreal in 1976 waren de kosten ook erg uit de hand gelopen. Logisch, zo vertelde André Bolhuis (voorzitter van NOC/NSF), want er moest erg veel geld bij voor extra beveiliging na de aanslagen op de Israëlische ploeg tijdens de Spelen in München vier jaar daarvoor. Over de successen van Barcelona, Sydney en Atlanta en de positieve impact die de Olympische Spelen hadden op deze steden had Nieuwsuur het maar even niet.

Manmoedige poging
Voor de impuls van een Nederlandse bid op de Nederlandse samenleving was geen aandacht, al deed studiogast André Bolhuis (een beetje meer focus op zijn kernboodschappen kan overigens geen kwaad) een manmoedige poging. Al met al niet de beste reportage van Nieuwsuur.

Fitter Nederland
De Olympische Spelen vormen een immens project. Het lijkt alleen maar om die bijna drie weken aan het einde van de zomer van 2028 te gaan. Niets is natuurlijk minder waar. Het nomineren voor de OS is een project op zich en doet wat met een land. Ook in Nederland is er een heel plan uitgerold door Olympisch Vuur 2028. De Spelen zelf zijn daar een resultaat van, maar eigenlijk gaat het over een Deltaplan voor de sport. Een plan dat gaat over jongeren die aan het sporten gaan, obesitas die wordt bestreden, het verbeteren van sociale integratie etc. Het gaat over verbetering van infrastructuur, het gaat over samen iets groots neerzetten, het gaat over het ontwikkelen van nieuwe technieken, zoals bouwen op het water. Het gaat erom dat Nederland aan het eind van de rit een stuk fitter is dan nu, en dat in alle opzichten. Er wordt op dit moment verder gesleuteld aan de vervolmaking en implementatie van dit plan. Kosten: een half miljoen, misschien een miljoen euro per jaar.

Wegbezuinigen
Gisteren was Nieuwsuur duidelijk. De Olympische ambitie kost teveel, dat kunnen we ons niet veroorloven. Wegbezuinigen dus die kandidatuur (want het kost immers wel een heel miljoen per jaar…) . Italië doet immers hetzelfde met de kandidatuur voor 2020. En ook de kandidatuur voor de Special Olympics, die behalve een deel van de naam niets te maken hebben met de echte Olympische Spelen, is gesneuveld vanwege financieringsproblemen.

Kom maar op met die Spelen
Dus stoppen maar met de Olympische ambities voor 2028. Stel je immers voor dat we in Nederland een  keer iets groots doen!

De reportage van Nieuwsuur was een prachtig illustratie van boekhouders die de macht grijpen en een totaal gebrek aan verbeeldingskracht manifesteren. En volgens mij maak je juist daarmee – mits je plannen goed in elkaar zitten en kloppen – het verschil.
Kom maar op met die Spelen!

Terug naar overzicht

Auteur

Ruud Bijl

Ruud Bijl

Advies/Directie

Delen

Zoek door ons blog

Meest gelezen

Over Bijl

De boodschap terugbrengen tot de essentie. In de juiste taal via de juiste kanalen naar de juiste doelgroep communiceren. Dat is de sleutel tot succes.

Lees meer