16.08.11

Morgen is vandaag of toch gisteren

Het klepperen van de brievenbus was vroeger toch een heerlijk geluid. Ik weet nog uit mijn jonge jaren dat de postbode (een echte heer op fiets) elke dag rond half elf bij ons de post bracht. Alleen op maandag werd de post pas in de loop van de middag gebracht. Je kon er in ieder geval op bouwen: de PTT secuur, netjes en op tijd, een echte organisatie.

We weten allemaal hoe het daarna gegaan is. Niet alleen zorgde www, email en social media voor een ommekeer in liefdesbrieven, ansichtkaarten, gewone brieven en abonnementen. Maar ook de privatisering van ‘vadertje post’  zorgde voor een duidelijke ommezwaai. Twee concurrenten gingen de strijd aan met de aloude postbode.
Postbode zijn is geen vak meer voor het leven. En vermoedelijk zal er nooit meer een filmkaskraker als ‘The postman always rings twice’ te zien zijn in de bioscoop.

Iedere dag is het weer een vraag of, en van wie, je post op de deurmat kan en mag aantreffen. De zekerheid is weg. Maar nu we weer PostNL hebben lijkt aan alle onzekerheid toch weer een einde te komen. Een zelfstandig postbedrijf die met de aanduiding Post en NL toch een hoop pretentie verschaft. Dus mogen we wat verwachten.

Maar een nieuwe logo, een nieuwe merknaam, een nieuwe uitstraling en een nieuwe pay off (morgen is vandaag) moet het vertrouwen in ‘vadertje post’ weer doen toenemen. En natuurlijk een goede postbezorging, want daar gaat het toch om. Weliswaar staat de maandagpost ter discussie, maar voor de rest moeten we vertrouwen dat de post weer op tijd en dagelijks op de deurmat valt.

U begrijpt het al: het is niet waar. De afgelopen maanden heeft PostNL mijn vertrouwen beschaamd. Probleem is natuurlijk dat je nooit weet wanneer je iets krijgt. Behalve als dat wel duidelijk is. Bijvoorbeeld bij een rouwkaart, die de volgende dag bezorgd wordt. Maar bij PostNL blijkt die ‘vandaag’ toch echt ‘morgen’ te zijn, dus een dag te laat. Zo ook mijn omroepgids die al 20 jaar op de woensdag komt en ook door de omroeporganisatie wordt beloofd. Sinds twee maanden varieert de bezorging van woensdag tot en met zaterdag. Of wat te denken van de postbode (mag ik die zo noemen) die het lukt om anderhalve week lang onze post (nummer 17) in de bus te doen bij nummer 16.

Maar het hoogtepunt was afgelopen zaterdag. Maar liefst zes keer heb ik een postbode bij ons in de straat gezien, en iedere keer  werd de weg bij sommige buren naar de postbus gemaakt. Ik kreeg afgelopen zaterdag op drie verschillende tijdstippen post van PostNL. En dat terwijl heel vroeger inderdaad de post twee maal per dag werd bezorgd. En dan nu drie keer op zaterdag. De post van gisteren, vandaag en van ……. U mag het invullen, maar ik vrees dat ‘meneer Post’ nog een lange weg te gaan heeft.

Terug naar overzicht

Zoek door ons blog

Meest gelezen

Over Bijl

De boodschap terugbrengen tot de essentie. In de juiste taal via de juiste kanalen naar de juiste doelgroep communiceren. Dat is de sleutel tot succes.

Lees meer