Zoals beloofd in de vorige post hierbij het vervolg van m'n persoonlijke Twitterverhaal.
Zie hieronder een rijtje ondervonden 'geneugten en gevaren' van Twitter.
Geneugten
1. Contact maken, onderhouden en versterken
In mijn following-list staat ook schrijver Kluun. We kennen elkaar niet, op een ‘handschudmoment' na dat we beleefden op de Huishoudbeurs 2009 tijdens zijn signeersessie. Laatst had ik een vraag over de première van ‘Komt een vrouw bij de dokter' en twitterde hem deze. Na 10 seconden plopte zijn antwoord op, speciaal gericht aan mij (@sellieamsterdam). Ik vond dat erg leuk en merkte dat hij direct steeg op mijn ‘sympathieladder'. Ander voorbeeld: deze zomer vierde mijn zus haar verjaardag. Vrijwel meteen kwam er een vriendin van haar naar me toe die vroeg hoe de persreis naar Valencia was geweest en hoe ik had gegeten bij dat nieuwe restaurant in de Watergraafsmeer. Ze wist hiervan omdat ze me volgde op Twitter. Een leuk, persoonlijk gesprek kwam tot stand.
2. Nieuws vinden en maken
Als een van de eersten kom ik achter nieuwtjes als ik mijn geavanceerde Tweetdeck-applicatie op de achtergrond heb aanstaan. Nieuwe tweets uit mijn netwerk komen automatisch binnen. In het bericht staat kort vermeld welk nieuws er is gespot, met daarbij vaak een link naar het bronartikel. Zeer handig, vind ik zelf. Tussendoor check ik ook nieuws op de diverse nieuwssites, maar ik heb me niet overal aangemeld op RSS-feeds, dus niet alles popt standaard op. Dat zou ook te veel zijn. Via Twitter voelen berichten niet als spam. Ik lees dingen die ik interessant vind en de rest laat ik gaan, daar hoef ik verder ook niks mee te doen. Als ik tweets echt blijvend irritant vind, verwijder ik de twitterraar gewoon uit mijn following-list.
3. Laagdrempelig
Een kort berichtje waarin je aangeeft wat je denkt of doet, is snel getikt. Net zo snel reageer je op andermans bezigheden, vragen of gedachten. Lekker snel en toch met aandacht kan je op deze manier je contacten onderhouden, ideaal.
Gevaren
1. Twitterverslaving
Het is me opgevallen dat er Twitteraars zijn die ook op vakantie twitteren. Ik vind dat prima, maar voor mij persoonlijk overschrijdt dit de grens. Ik wil het ook los kunnen laten. Op een gegeven moment was ik zo benieuwd wat andere mensen deden, dat ik continu Tweetdeck had openstaan. Ook 's avonds op de bank (en nog net niet in bad). Ik merkte dat een overload aan Twitter (en computeren überhaupt) me niet goed deed en de tijgerbalsem verlossing moest bieden aan m'n schouders.
2. Traceerbaar
Een journalist vertelde me onlangs dat hij bewust niet twittert. Hij schrijft nogal eens over netelige onderwerpen. Met Twitter zou hij gemakkelijk traceerbaar zijn voor verkeerde mensen die hem wel eens ergens konden opwachten na de publicatie van een stuk. Daar zit natuurlijk wat in.
3. Flapuit
Voetballer en Ajacied Gregory van der Wiel twitterde vorige week -terwijl hij een hersenschudding had- dat hij naar een popconcert ging. Niet zo handig, want zijn follower en bondscoach Bert van Marwijk vond dit niet samen gaan met uitgaan. Gregory besloot daarop te stoppen met Twitteren. Kern van het verhaal is dat je bewust moet zijn van wat je twittert. Een tweet is weliswaar te deleten, maar de kans is groot dat het dan al door heel veel followers is gelezen. Bovendien scoort Twitter hoog in de zoekmachines. Als iemand jouw naam googled, is de kans groot dat deze persoon jouw Twitter-account met al je tweets boven ziet komen.
Tot slot
Mis ik nog voordelen, nadelen etc? Laat het hieronder weten of Twitter ze even http://twitter.com/sellieamsterdam.
