Bijl, partners in public relations

Onder de Mona Lisa’s, die kunstig zijn aangebracht in de hal bij Bijl Rotterdam, zitten allemaal bobbels. Ze zijn bewust niet goed vastgeplakt. Die imperfectie vind ik een mooi commentaar op het communicatievak. Imperfectie maakt ons menselijk. Imperfectie scoort soms zelfs beter dan een Teflonlaag. Daphne Deckers die zo graag schrijft dat zij zich ook heel gewoon zorgen maakt om haar rimpels. Alexander Pechtold die verlegen mompelt dat hij ook niet perfect is als het om anticonceptie gaat, wanneer er vragen komen over de zwangerschapstest in zijn vuilniszak.

Volgens sommigen is juist de Mona Lisa van Da Vinci zo beroemd geworden omdat we er van alles op kunnen projecteren. Ze lacht, ze lijdt aan een leveraandoening, ze kijkt je vanuit alle hoeken aan, het is eigenlijk een man, het is Da Vinci zelf. Een ‘perfect’ imago  is eigenlijk alleen weggelegd  voor mysteries zoals La Gioconda. De Mona Lisa is zo’n krachtig icoon dat het niet uitmaakt dat de afbeeldingen in ons pand vergrote versies zijn van een werk van Andy Warhol. Die  had ‘t overigens als statement zelf weer van een ansichtkaart gefotografeerd.

Van een pr-bureau mag je verwachten dat het zijn best doet imago’s te perfectioneren. Tegelijkertijd kan het advies dus zijn menselijk te blijven. Niet perfect. Herkenbaar voor ons allemaal, gewone stervelingen.