De overheid koopt steeds vaker communicatieadvies in via Europese aanbestedingen. Op zich een prachtig systeem;. alle partijen hebben in principe een kans. Handje klap is uitgesloten. Nadeel is dat steeds meer producten op basis van prijs worden ingekocht. Pennen, bureaustoelen, communicatieadvies, het gaat allemaal in een moeite door. De goedkoopste aanbieder wint. Kwaliteit doet er niet of in veel mindere mate toe. Regelmatig passeren tenders mijn bureau waarin gevraagd wordt wat wij rekenen voor een adviseur a, b of c. Volgens mij een doelloze weg, waarbij de overheid kansen mist. Want wat zeggen die uurtarieven nu over kwaliteit?
Aanbestedingen zouden volgens mij moeten beginnen met een vraag:welk communicatieprobleem wil je oplossen? Laat marktpartijen daar een idee over geven. Dan kun je kiezen op kwaliteit, oorspronkelijkheid, effectiviteit. Ja maar, de kosten dan? Het simpele antwoord: geef de bureaus een budget mee. Vraag ze niet alleen een aanzet te geven voor de oplossing, maar dat vooral ook te doen binnen een taakstellend bedrag, Wedden dat je betere resultaten krijgt. Wedden dat bureaus zich uitgedaagd voelen. En wedden dat je daar als opdrachtgever blijer van wordt.



